?

Log in

Feb. 23rd, 2017

  • 11:34 PM
bluming


Thursday, February 23, 2017

די לידער
די לידער
וועגן ליבע, וועגן לעבן, וועגן לידער

זיי אַלע
קלינגען און קלינגען און קלינגען
די קלאַנגען פון זייערע ליפן
הילכן, און זינגען
אַבי נאָר ניט כליפּען
וועגן ליבע, לעבן און לידער
און אויגן און אויערן
קלייבן און קלייבן און קלייבן
צונויפעט די קלאַנגען
אין זייערן עכאָ
אויף אַ רגע
פאַרצויבערט
געפאַנגען
געפנאַגען ניט מער --
אויף אַ רגע
און באַלד זיך קערנדיק ווידער
פאַרגעסן גלייך אַלץ
איבער טעגלעכן פיבער
פאַרטאָן און פאַרליאַפּעט
מיט לייב און מיט האַרץ --
אין ליבע,
אין לעבן,
אין לידער



ס'איז ווידער שפּעט

ס'איז ווידער שפּעט,
נאָר ניט פאַרשפּעטיקט
דער טרוים
די צערטלעכע
עסטעטיק.
ר'וויל גובר זיין
אי צייט,
אי רוים...
צו אַל די רוחות –
די פּאַטעטיק!
הילכט אויס
שאַרף ציכטיק
די פּאָעטיק.
ס'איז שפּעטלעך,
אָבער ניט פאַרשפּעטיקט...
?ניט שוין
Posted by at

Wednesday, February 22, 2017

יאָיק


יאָיק
זינג זשע דיין יאָיק
פון ברייטע, פאַרשנייטע
רוימען און צייטן
געכאָוועט אין ווייסקייט
דעם נעכטנס געוויין
וואָס איז דאָאיק און רוי
זינג זשע דיין יאָיק
פון ווינטן וואָס ווייען
פּאַזע אייזבערגלעך
מיט שנייאיקע קרוינען
דערמאָן אויך דעם טרוים
דעם צאַפּל פון פרוי
זינג זשע דיין יאָיק
פון אָפּגאַנג דעם לאַנגן
פון נאַכטישן גלות...
פרעסט דער וואָלף אויפעט
דעם צאַרט שטאָלצן הירש
און דעם שניי בלוט באַטויט
זינג אויס דיין יאָיק

Posted by at

Tuesday, February 21, 2017

אָפּגעריסן בלעטל

ווען ניט דיין קול
מיט דיין געלעכטער
אינעם טרייבל
וואָלט אומגעהייער שווער
געווען פון דיר
אַזוי דערווייטיקט
בלייבן
אַ בלעטל
פון איר צווייגל
אָפּגעריסן
קאָן פאָרט
פון אַזאַ ראָסקאָש
ניט געניסן –
אָן האָפענונג אַ ברעקל
צו דערהערן
איר צווייגלס לויטער קול
דעם עכטן,
איר האַרציק נאָענטן
געלכטער

Posted by at

Feb. 12th, 2017

  • 9:07 PM
bluming

כ׳האָב ביי דיר איבערגעלאָזן
אַ שטיקל פון מיין האַרץ
קאַלטע ווינטן בייזלעך בלאָזן
און דער שניי ווערט שוואַרץ


שווערער ווינטער טוט נאָך האָפן
אַז באַלד געווינט ער אַלץ
נאָר עס שפּרינגען ווילד די סטראָפן
פון אַ צעבראָכן האַרץ


און ווען נייע פרילינג־שטראָמען
ברענגען דעם באַלאַנץ
ווערן וועט מסתם פון זאָמען
גראָד אַ האַרץ אַ גאַנצס


כ׳האָב ביי דיר איבערגעלאָזן
אַ שפּליטער פון מיין האַרץ,
ניט קיין שפּיצל, קיין קוריאָזל, –
אַ האַרץ אַ טיף פאַרפלאַנצטס
.

<input ... >
Image may contain: 2 people, people standing





אַ גרוס דיר, מאָסקווע ברייט און ווייט צעכראַסטעטע,
אינמיטן ווינטער כ׳טראָג דיר־צו אַ פרילינגדיקן גרוס
אין אָנבליק פון בנינים דיינע פרעך און גראָב פאַרקאַסטנטע
נעמט ווידער שלאָגן טיף אין מיר דער קינדערישער פּולס


און אויף די גאַסן דיינע ברייט און ווייט צעמאָסטענע
מיט געסלעך קרומע, ליקלעך טעמפּע אָן אַ שיעור
כ׳שפּאַן מונטער, כאָטש איעדער שפּאַן וועט קאָסטן מיר,
נאָר אויך מיין טראָט שענקט דיינע שנייען אַ צעפריר


זיי האָבן מיך דערקענט, פאַרברודיקטע סוגראָבעלעך
צעלאָזנדיק זיך ביסלעכווייז טראָץ אָנזאָג אויף די פרעסט
אַ שפּערל גריסט מיך יאָדערדיק באַהאַלטנדיק אין שנאָבעלע
אַ דאַרינק טרוקן צווייגעלע – אַ ציגל פאַר זיין נעסט.
— — —

און איך פאַרמאָג, קין הרע ניט,
שוין מערער ווי איין נעסט
ווייט פון דער שטאָט פאַרפראָרענער
וואו איך פלעג זיין אויף קעסט...


אין האַרצן פרילינג האָרעוועט,
אין קאָפּ – געדאַנקען־דריי
אונטער די פיס – אַלץ חרובער
דער סקריפּענדיקער שניי

January 24 at 12:05pm
<input ... >

שוין פון לאַנג – אַ נייע מאָדע
איז צו קעכלען לידער מאָדנע
וואָס מיר ליריק, עפּיק, אָדע?!
בילכער איז און מער לאַגאָדנע –
לידער אויסטערלישע, מאָדנע,...
אַבי שפּרינגען סאַמעראָדנע!


ווייל די צייט אַליין איז טשודנע
ווערן גראַמען שוואַך און נודנע;
סיידן פלעכט מען זיי גאָר איבער
אין אַ וועלט פון מאָדנע לידער,
וואו די מאַסן אויף די גאַסן
זוכן אַלץ נייע משוגעתן...


זיצט ביי זיך גאַנץ שטיל דער גראַמער
און שיט מיט מאָדנע עפּיגראַמען
און צו־מאָל טוט ער אויסגראַבלען
עטלעכע גאַנץ מאָדנע פאַבלען,
עפנט אויף די וועלט די אויגן:
סאַראַ פּרעכטיק, עכטיק פּלאַפּלען!


ניט געשטויגן, ניט געפלויגן,
זאַמד גאָר שיט ער אין די אַפּלען!
דזשעז און בום און רעפּ מיט טראַסק!
מע גיט דער גרויסער וועלט, אַ פראַסק,
נאָר דער עולם טוט רק שטוינען
זיך באַלעקן אָן אַ שיעור...


סאַראַ וואונדערלעכע קונים,
וויי־צו־מיר!

January 24 at 2:28am
<input ... >

ס'טרעפט אַז אותיות ווערן... מענטשן!
אָט האָסטו אַליין דערקענט:
עס גייט אַ לאַנגער למד בענטשן
דעם גימלס גרויסע קרומע הענט.


און אָט: עס קייעט שטרוי אַ פיי –
אַ מענטש בצורת פערד
און עס שאַרעט שי"ן דעם שניי
וואָס פאַרדעקט צו דיק די ערד.


און אָט: אַ זי"ן מיט זיין שטעקל
שלאָגט דעם שטויב און דרייט דאָס עקל
(כאָטש ניט יעדערער דערזעט
אַז ס'איז דאָ ביי אים אַן עק).


און אָט: ס'פאָרט פאַרביי דער בית
נאָר דעם אמת מוז מען זאָגן –
פריילעך איז ער, גאָרניט בייז,
מערניט קו"ף אויף אים טוט קלאָגן!


רייד און קלאַנג קלינגט ביי זיי אַלע
פונקט ווי ס'פאַסט ביי לייט;
רק און בלויז דער שטומער אל"ף
שטייט עלנט ביי דער זייט –


אָפּגענומען אים דאָס לשון
האָט אַ רייש – אַ ווילדער רשע,
מוז ער נעבעך בלייבן שטום
הגם ער האָט פיל וואָס צו טון.


און דאָך, דער שטאָלצער שטומער אל״ף
ווערט ביי זיך גאָרניט געפאַלן...
--------


צום סוף זשע:
ווען דער מענטש ווערט שטום,
אויס – געלעכטער, דראַנג, מחלקות,
ווערט ער מגולגל אין צוויי אותיות –
אַ פאָר אותיעלעך:
פ"נ

Feb. 12th, 2017

  • 8:54 PM
bluming

פאַר וועמען פאַרשרייב איך
מיינע יידישע לידער?י
פאַר די כמאַרעס פון אויבן,
פאַר דעם טאָל אין דער נידער.

פאַר דעם מונטערן עכאָ
וואָס האַלט אין איין טענהן:
מה שמך? מה שמך? מה שמך?

דהיינו?!

דהיינו, פאַר דיר
און פאַר מיר אויך, אוודאי,
כ'פאַרשרייב און שריי אויס זיי
גאַנץ שטיל –

די פּלעיאַדע
זאָל ניט ווערן פאַרשעמט
דורך מיין שפּיל
כלא־ידע

בעת זיי אין די הייכן די ווייטע
אויף שפּיצן
פון בערג אויף פּלאַנעטן
דערווייטיקטע זיצן

און מאָנען, דערמאָנען,
די שיער פאַרגעסענע פריצים,
שעפּטשענדיק הויך
אין חלל פון קאָסמאָס:

אַנו, ברענג אַריבער
מיט ניגון, אָן חכמות –
נייע יידישע לידער
מיט אונדזערע אותיות!

ווייל סע פעלט זיי צום כריין
נאָך א ביסל חרוסת...

פאַרהויבסטו די ברעמען
פרעגסט אַלץ ווייטער "פאַר וועמען"?
און דער לוסטיקער עכאָ
מיט דיר טוט זיך שעמען...

"יונג יידיש"

ס'איז שווער צו בלייבן יונג אויף אייביק
אפילו אויף אַ קורצן אייביק
דער וואָס אין דויער אירער ז'גלייביק
פון בראַווער יוגנט שטאַרק און לייביק
עס ווערן אויך ביי אים דערווייליק
די ציין זיינע אי טעמפּ אי אייליק
די יוגנט לויפט אַוועק קורצווייליק
ביז ער פאַרשטייט שוין ווי קורצזיכטיק
ז'געווען זיין קוק אויף אַלץ וואָס ליכטיקט
מיט אָפּגלאַנץ גיכן וואָס לויפט פארבייאיק
אַוועק פון אַלץ וואָס איז כדאַיק
צו עכטער שטילקייט וואָס בלייבט אומשרייאיק
פאַרבלייבט לדורות שטאַרק און גלייביק
ס'איז שווער צו בלייבן יונג אויף אייביק
אפילו אויף אַ קורצן אייביק

ווילסט זיין אַ וועווריק מיט די ניס זיך נערן
און שפּרינגען־פליען צווישן צווייגן פון אַ בוים,י
און אַלץ וואס טוט צו אים, דעם בוים, געהערן
זאָל זיין פאַר דיר פון וואָרצלען ביז דער קרוין.י
דיין פוטערן וויידל זאָל דער וועלט דערקלערן
אַז דו טוסט הערשן איבער קערעלעך און ניס;י
דער צווייגנציטער אונטער הימלס שטערן
באַלאַנגט אויך דיר אוודאי, אויף געוויס.י
דעם פויגלס זיסן ליד האָסט האָלט צו הערן,י
נעמסט איין די שאָרכעניש פון וואַלד־און־פעלד...י
די שטאַרקע וועלף? מגושמדיקע בערן?י
דאס צוויטשער־ליד איז ניט פאַר זיי געטרעלט!י
אַ וועווריק ביסט,י
פון שפּרינג־און־פלי דער מייסטער
באַגייסטערט פון אַיעטווידן סעזאָן
גלייך ער זאָל זיין די מאָדע נייסטע
שבנייסטע,ח
שוין לאַנג פאַרגרייט פאַר דיר
פון סאַמע בראשית אָן.י
דו זאָגסט ס'איז ניט געפערלעך
וואָס אונדזער ליבע טויט איז.
שטיל אָפּגעשלונגען פּערלעך,
דער בליק איז כלומרשט לויטער...
צי זאָל דען, ביטער שווערלעך,
די ריינקייט ווערן קויטיק
כל־זמן זי אומאויפהערלעך
אַלץ ריזלט, צאַפּלט, ברויזיקט?
זיך טרייסטן, שלינגען טרערלעך?!..
ניין, ס'טאַקע ניט געפערלעך –

מערניט ווי מעשה חוזק –
זי בליט און בלוטיקט הערלעך!
ס'געזאַנג – אי שטאָלץ, אי רויטיק
ווי בלום, ווי פלאַם, ווי בערלעך,
ווי בלוט וואָס שלאָגט און דופקט
אין ליבע וואָס ניט טויט איז!


Dov-Ber Kerler
<input ... >
9 hrs
לאָמיר זיך איבערזעצן
קויפן ווערטערביכער
איך וועל דיך פאַרטייטשן
און דו
מיך "איבערפירן"
מ'עט אונדז אויף גויאיש שעצן
גלעטן מיט לאַנגע בייטשן
רמזימלעך אויסקוועטשן
אויסזוכן טיפע טייטשן
לאָמיר זיך איבערזעצן
אויף עפּעס אַן אנדער לשון
צעבייטן אויף ספּאַגעטי
אונדזער יויך מיט לאָקשן
וועט מען אונדז פּאַכוואַליען
די גרעסטע וועלט מבינים
פון כלערליי מאָדע־כוואַליעס
פון שטראָמען מכל־המינים
נאָר בראָק מיך, שלאָג מיך, הרגע
טאָמער גיב איך זיך אונטער
אפילו דעם בעסטן מתרגם
כל־זמן איך בין נאָך מונטער
ס'איז דאָ פאַרוואָס
ס'איז דאָ פאַר וועמען
אָן שום פאַרדראָס
פאַרהייב די ברעמען
אָן תוכחה, אָן האַרבע רייד...
עפן דאָס מויל
און אַלץ אַנטשייד.
גינגאָלד, קרישטויל
פערל און זילבער
צו רוחות אַלע לאָז
צו-רו. קלייב איבער
שטרענג, מיט מאָס
די זילבן.
גענוג אין שטותים
זיך צו גריבלען,
גענוג צו זוכן זכותים,
דו --
הער אויף זיך ספקן,
זיך שעמען;
מערניט אָן מקפן
אָן יענע
זינג אויס דער וועלטס אַיעטוויד אות:
ס'איז דאָ פאַרוואָס,
ס'איז דאָ פאַר וועמען
אָן מינדסטן ברעקעלע פאַרדראָס.
    bluming


    משה, מישאַ, מיכאַיל,
    אונדזער וועג איז שוין דער ציל
    אונדזער ציל: צו זיין אין וועג –
    אָנקומען, נאָר ניט אַוועק

    גרייכן רעשיק,
    טאַפּן שטיל.
    ערנסט אויסשפּילן
    די שפּיל.

    וויינען מיט אַ שמייכל קלאָר
    לאַכן מיט אַ בראָך אין קול
    און ביים אויסשפּילן די ראָל
    ניט פאַרלירן דאָס געפיל:

    וואו זאָל מען איין,
    וואו זאָל מען אויס,
    צי ס'איז הייס,
    צי ס'איז גאָר קיל

    און ניט פאַרלירן
    אונדזער פּנים
    ניט אַרויסגיין
    נאַקעט, אָן אים

    און קלייבן שטערן אויפן וועג
    סיי אין שטויב און סיי ביי לייטן
    וועלעכע אויף יעדן שטעג
    טרעפן זיך אין אַלע צייטן

    אונדזער צייט – די ווילד צעדרייטע
    זאָל זיך טיף אין ליד צעשפּרייטן
    אונדז באַגלייטן אויפן וועג
    דער טאָג איז קורץ ,דער גאַנג – אָן ברעג

    גראָד דער, וואָס לאַכט,
    איז גאָר דער ערנסטער –
    באַחנט מיט שפּאַס
    שפּאַן, משה לעמסטער!

    מזכיר נשכחות

    • Mar. 13th, 2016 at 3:34 PM
    bluming

    Sunday, October 27, 2013


    פון דעם יידישן עזבון פון קאָזמאַ פּעטראָוויטש פּרוטקאָוו

    די נאָז

    ס'האָט אַן אומגליק מיר געטראָפן
    ס'איז די נאָז פון מיר אַטלאָפן

    די רשעים, מיינע שונאים, י
    קרומלעך שמייכלען מיר אין פּנים

    פון דער ווייט – אַ בייזער שפּאַס – י
    כ'זע מיין נאָז שפּאַנט אויף דער גאַס

    סאַראַ צרה, סאַראַ ווייטיק
    אָט די נאָז איז מיר שטאַרק נייטיק

    ס'איז אַ ביטערע פּאָטעכע
    אַן דער נאָז, דורך מויל צו דעכען

    כ'פיל קיין טעם ניט, כ'הער קיין ריחות
    ס'האָט דער קיום קיין שום איכות

    און דאָס לעבן – ביליק גראָז
    אָן דעם אבר, וואָס הייסט: נאָז

    כ'בין ווי אַ מיליאָן כינעזער
    וואָס מ'האָט זיי געלאָזט אָן נעזער

    איז האָב איך זיך געטאָן אַ נדר
    אַז איידער וואָס און איידער איידער

    מוז איך מיר די נאָז אומקערן
    אַניט כ'וועל סתם משוגע ווערן
    Posted by at
    bluming



    Elnt un eynzam bin ikh yung geblibn,                                עלנט און איינזאַם בין איך יונג געבליבן,י
    On a tatn-mamen, on a heym.                                                    אָן אַ טאַטן־מאַמען, אָן אַ היים.י
    Shtark tsu der arbet hot men mikh getribn,            שטאַרק צו דער אַרבעט האָט מען מיך געטריבן,י
    Gevolt a mentsh zol fun mir zayn.                                        געוואָלט אַ מענטש זאָל פון מיר זיין.י

    Oreme pleytim – farloyrn af der velt,                           אָרעמע פּליטים – פאַרלוירן אויף דער וועלט,י
    Oreme pleytim – on ayn groshn on an ayn getselt.   אָרעמע פּליטים – אָן איין גראָשן, אָן איין געלט.י
    A gasn-zinger gevorn bin ikh fun noyt,                              אַ גאַסן־זינגער געוואָרן בין איך פון נויט,י
    Tsulib a froy gekumen bin ikh tsu dem broyt.               צוליב אַפרוי געקומען בין איך צו דעם ברויט.י

    Mayn veytog tu ikh aykh atsind oyszingen                      מיין ווייטאָג טו איך אייך אַצינד אויסדינגען
    Un batrakht mayne verter atsind –                                     און באַטראַכט מיינע ווערטער אַצינד –י
    Tsu vos a froy ken alts tsu brengen,                                        צו וואָס אַ פרוי קען אַלץ ברענגען,י
    Ven zi hot a man mit a kind.                                                     ווען זי האָט אַ מאַן מיט אַ קינד.י

    S’iz oys milyonen… Ayn kaptsn bin ikh shoyn tsurik       . ס'איז אויס מיליאָנען... אַ קבצן בין איך שוין צוריק,י
    S’iz oys milyonen,.. Farloyrn hob ikh mayn glik.             ס'איז אויס מיליאָנען... פאַרלוירן האָב איך מיין גליק.י
    Eyn gasn-zinger gevorn bin ikh fun noyt,                                     איין גאַסן־זינגער געוואָרן בין איך פון נויט,י
    Tsulib a froy gekumen bin ikh tsu dem broyt.                            צוליב אַ פרוי געקומן בין איך צו דעם ברויט.י



    This is a much shortened and partly textually "reformatted" version of a prewar Yiddish song
    which was popular in interwar Poland (and perhaps also performed in Yiddish cabarets there).
    Another, apparently fuller version of this song, entitled “Gasn zinger”, appears in the com-
    mercially recorded CD Album,
    Jidische Vergessene Lieder / פארגעסענע לידער, by Karsten Troyke,
    in 1997-1998. The details of that album can be viewed
    here as well as here. The text of the song
    as it is performed by Troyke appears on p. 25 of the album’s liner notes, also reproduced online

    here. Karsten tells in his introduction to the liner notes (p. 7), that this song was found by his
    Yiddish language and Yiddish song mentor Ms Sara Bialas-Tenenberg “in a 10 groszy song book”
    which she got as a little girl in prewar Poland, when this song was “a Yiddish hit” in the second
    Polish Republic. Karsten Troyke's performance of the song can be heard here. In Lazer Burshtein's version appear "oreme pleytim" (poor refugees) thus connecting  the song to his own experience as "a polit" (a refugee) from Poland with the outbrake of World War II.
    mitnkop






    Monday, January 27, 2014


    הער, נעפערטיטי,
    האָב אויף מיר רחמנות
    האָב אויף מיר
    כאָטש אַ ברעקעלע פּיטי,
    גענוג געשיקט מיר
    שמייכעלעך שלח־מנות.
    דיין בויגזאַמער האַלדז
    צי געדענקט ער נאָך אַלץ
    ...מיינע האַסטיקע פינגער

    און רק מיט דיר, מיין האַרץ,
    ווער איך כאָטשיק אין דמיון
    יינגער


    דיינע העל־דינע וויעס
    אַרויף און אַראָפּ – זיי פליען
    און די טויען
    דיינע ליכטיקע זענקעס
    אייביק דערמאָנען

    ווי שטאַרק
    די נשמות בענקען
    נאָך די, שוין פון לאַנג
    צעבאַלזאַמירטע
    פארדאָרבענע גופים
    דו הערסט, נעפערטיטי,
    ווי פאַרבענקט צו דיר רוף איך?

    ווי־אַזוי קאָן עס בלייבן אַ שטיין
    אַזוי אומגעהייער
    אויפגעהייטערט,
    און דערקוויקן די לעבעדיקע
    שוין יאָרטויזנטער
    דערווייטערט
    פון דיר און פון מיר
    און פון מיין אויסגעשפּילטער
    ליבע
    נעפערטיטי, נעפערטיטי
    מיין איבערגעשניטענער
    חיתוך־הדיבור.

    כ'האב געוואָלט צו דיר זינגען
    ריין מיט קלאַנגען
    אינגאַנצן אַנטפּאַנצערט פון גראַמען
    צו דיין אייביקן חן,
    וואָס פאַרפלייצט אַלע סייגים
    און ראַמען
    איבער מאָס,
    אות נאָך אות
    אַלץ מיט טויזנטער טעמ'ען
    נאָר ס'געזאַנג מיינס – אַ פּלאַטשיקער בלאָז
    וואָס פאַרגראַמט איז
    אויף אייביק אין פלאַמען...

    אַ רחמנות אויף מיר,
    אויף דעם ביטערן נאַר
    דעם פּרעה,
    וואָס זיין אוסגעדייווערט
    געביין דאָס קוואַרע
    גאַרט און לעכצט
    נאָך אַ טראָפּעלע  מ י ם,
    אַ רחמנות
    אויף דעם פאַרטרוקנטן גאָט
    ר'איז צו־שאַנד און צו־שפּאָט
    איבער גאַנץ
    ארעא דמצרים...

    וואָס זשע טוט דער אמתער גאָט?
    ער פאַרוואַנדלט מיין אָדע
    אין אַ פולבלעכער פּאַראָדיע
    און פּרעה'ס אָדע,
    משטיינס־געזאָגט,
    קריגט גאָר אַ פּריקרע פּראָזאָדיע
    נאָר פונדעסטוועגן
    שרייט מיין פאַרחתמעטער האַלדז
    פון דעם הייסן פּיראַמידן־טאָל
    אַזש ביז אין די קאָכיקע
    געדערים
    פון ניו יאָרק סיטי:

    וואו ביסטו,
    מיין הארץ,
    וואו ביסטו,
    מיין אלץ,
    נעפערטיטי,
    נעפערטיטי?!..

    Jan. 27th, 2014

    • 6:38 PM
    bluming
    Photo

    טייערע פלאַטערלעך, ליכטעלעך, קלעטערלעך
    איר האָט זיך פאַרקלערט דאָרט אַזוי
    אין די ווייטינקע, ראַנדיקע, ערדישע נידערן
    אין דער חשכות – טיף טרייף דאָרט און רוי

    אָנגעשטעלט אויגן, אָנגעשפּיצט אויערן
    דערבליקט מען, דערשפּירט מען בחוש
    ווי אייער פאַרקלערטקייט טוט שטייגן
    און דויערן טאַקע פון הודו ביז כּוש

    ,אין פלאַטערן אייערן, ניצוצותלעך, פייערלעך
    טוט מען בפירוש דערהערן
    די ליכט אומאויפהערלעכע
    דעם געזאַנג אומגעהייערן
    פון וועלטאַלס ווייט צערוואָרפענע שטערן

    טאָ זאָל אייער קלעטערן
    דורך חשכותן פעטערע
    דורך תהומען פון שוואַרצן אומליכט
    זיך קיינמאָל ניט מינערן
    דאָרט אין די נידערן
    ביים אויפהיטן דער וועלטס גלייכגעוויכט