You are viewing kerbale

וויי־און־ווינד

  • Apr. 12th, 2013 at 6:26 PM
teplik




האָסט געזען
ווי ס'קייקלט זיך
אַ טרער
אַראָפּ
אויפן קענטלעכן פּנים
פונעם גויאישן גאָט
און אַ קלער געטאָן: אָט,י
אויך ער פאַרנעמט
,דעם צער פון וועלט
...איר ש
אַנד־און־שפּאָט

און אַ יידיש קינד
האָט געפּרעפּלט,י
גערעדט, האָט געדברט
אויף דייטש
ניט פאַרשטייענדיק
קיין שייטל
קיין ברעקל
פון דיין קערנדיקן
.עברי־טייטש


אָפּגעווישט די טרער
האָסט דעלאַנגט אַהער
דיין וואַרעמע האַנט
און אַ גלעט דעם קינד

און דער אַרישער גאָט
ניט גערירט זיך פון אָרט
בלויז א שאָרך געטאָן:י
וויי־און־ווינד!..י

BITOKHN

  • Mar. 24th, 2013 at 3:37 PM
bluming
ס'איז אומעטיק דער טאָג
וואָס גייט באַלד ווערן נעכטן
דער אומעט איז אַ קלאָג
וויי־וויי צו דעם גערעכטן

דער טאָג איז אַ דערמאָנונג
וואָס ווערט אַלץ מער פאַרנעפּלט
אין טונקל פון מיליאָנען
פאַרפּלאָגט־פאַרפוילטע עפּל

ס'איז אומעטיק און דאָך
עס ווילט זיך דיר ניט וויינען
אַ ברכה איבער בראָך
אַ רעגנבויגן ריינער

טוט שפּרייטן זיך אָט־אָט
נאָך טרערן פון דעם איינעם
נאָך טרערן וואָס דער גאָט
פאַרפלאַנצט אין האַרץ ביי זקנים

דער אומעט פון דעם טאָג
צעשמעלצט זיך אין די ביינער
מיט וויגליד וואָס פאַרמאָגט
די אַלע זיבן חנען

און בלייבן בלייבט - אַ טרוים
טיף, טיף אין ברוסט פאַרקראָכן
פון וואָרצלען ביז צו קרוין
איין־איינציק וואָר: ביטחון

Mar. 9th, 2013

  • 9:59 PM
nash





ПОСТ-МУДРЯНИЗМ

Я був яурэйкаю младойю
Давным давно
Давным давно

И поплатывась галавою
За то што вышла на гумно

Однажды, ночкайю тямнойю
Давным давно
Давным давно

Тяперь я старый хрен рядиски
Трясу дряхлейющим хвастом
Дывчинный пыл младого виски
Весь расплискавши пид мостом

Я не о том
Я не о том
А просто так соби и блызким
Хачу напомныть на потом --

Я був яурэйкаю младойю
А став облузганным котом

И от того я ною, ною
О сём, о том
О том, о сём

Эх, ня хадилаб на гумно я
Давным давно
Давным давно



bluming
אַז דו וועסט קערן זיך אַהיים
וועט יעדער שפּאַן דיר ווערן ליב
און היימיש נאָענט יעדער שטיין
און יעדער ווענד, און שטעג, און גרוב

נאָר היט זיך, ברודער, ניט פאַרזאַם
דעם איבערגאַנג פון סתם צו שטאַם
די איבערוואָג פון זאָרג אויף גראָז
בעת דו שפּאַנסט באָרוועס אויפן גלאָז

צעברעקלטן דיר אויפן וועג
צו היים־און־צייט וואָס איז פאָרביי
אַבי פון זיך ביסט ניט אַוועק
איז שוין דער וועג אַהיים כדאי

איז אויך דיין לידל מער ניט שטום
און ס'טרייסט די וועלט דיך: קום שוין, קום

אָט וועסט זיך אומקערן אַהיים
צו אַלץ וואָס ציכטיקט קלאָר און ריין

און כאָטש דער קריקוועג איז אַ בלאָף
דו, קער זיך אום אַהיים צום סוף



Jan. 27th, 2013

  • 8:10 PM
teplik
--



וואו איז דיין פאָלק

ניט שוין זשע גאָר פאַרשוואונדן

ניט שוין אָן טאָלק

צעקראַצט דער סקרוך די וואונדן


וואו איז זיין שיין

וואָס איז מיט אייביקייט געבונדן

ניט שוין רק פּיין

איבערן ערדקיילעך דעם רונדן


זאָל הערשן

ווילד, פאַריתומט און פאַרוויסט

פון לעצטן ביז צום ערשטן

אַלץ – אומזיסט

אומזיסט

אומזיסט


נאָר אָט אַ וואָרט אַ וואָרס

טוט שטעלן זיך דיר דיבאָם

דו מעגסט, דו מוזט, דו טאָרסט

עקשונותדיק אַריבער


דעם טאָל פון גרויל

דעם ים פון פּיין און טרויער

דיין וואָרט איז גאָרניט הויל

די וועלט איז וואַכזאַם לויער


דערהערן דעם געזאַנג

פון דיין אַנטשטומטן פאָלק

ס'לעבט אויף אין איר דער קלאַנג

וואָס דיך כסדר פאָלגט


מיט אַלץ וואָס איר איז ליב

מיט אַלץ וואָס דיר

איז טייער

אין ווייטאָג אויסגעאיבט


זאָגט זי

דיין גאַנג איז מיר

פון גענגלעך אָן אַ שיעור

כדאי

כדאי

כדאיער



Jan. 18th, 2013

  • 10:07 AM
bluming


די ערשטע נאַכט פון נייעם יאָר

י
די ערשטע נאַכט פון נייעם יאָר י
- איז קלאָר
דאָס יאָר
,וועט שפּעטער עלטער ווערן
נאָר אין דער פרישער נאַכט
ערב קאַיאָר
ווילט זיך ניט,  י
ס'דאַכט י
פון אַלטקייט גאָר ניט קלערן!...י
עס שטעלן זיך קאַפּויער דיר די האָר
און לייכטן זיך אין ליכט
פון נאַכט־לאַמטערן י

- אַ יאָר אַ נייע
?איז דאָס טאַקע וואָר
און אין דער פרישקייט ערב־אור
ווילט זיך פון חשכות גאָרניט
גאָר
ניט קלערן
י



א רויז און דאס גרעזל
אַ רויז האָט זיך פאַרליבט אין אַ סקאַרבאָוונעם גרעזל
און בייגט זיך צאַרט און ציטעריק צו אים
נאָר גרעזל קאָן אַלץ ניט באַגרייפן אַזאַ מזל
וואָס איז לכל־הדעות גאָרניט אַזוי שלים

און שטייט ווי גולם, אָפּגעבאַרעט, גאָר אָן לשון
און ציטערט געבן זיך פון אָרט אַ ריר
און בלייבט אָפּהענטיק שטיין אַלץ ביי דער טיר
ביז ס'ווערט דער רויטער פלאַם פון רויז פאַרלאָשן

עך, גרעזל, גרעזל, סאַראַ בראָך אויף דיר

... ווער זאגט


ווער זאָגט אַז די ליבשאַפט זי קאָן זיך ניט שטאַרקן, ניט כּפלען
העכער פון טורעם פון בבל און שטאַרקער פון טורעם פון אייפעל

און הילכן אויף טויזנטער קולות און ברענען מיט טויזנטער זונען
צעפּויקט אין מיליאָנען איי־פאָנען און מיט טויזנטער קלאָנען באַנומען

צעבליט און צעגליט איבער ווייטקייטן מילי־מיליאָניי־מיליאַסן
פון אויפשטייג פון בערן אין צפון ביז היץ־טענץ ביי די פּופּואַסן

ווער זאָגט עס אַז ליבשאַפט דערוועקט בלויז אַ שטאָך און אַ געניץ
בעת זי אינדעראמתן ווייסט ניט פון וואָג, צי פון מאָס, צי פון גרעניץ

בעת זי גאָר צעכוואַליעט זיך ווילדרייך און זילבעריק שטראַליק
און איבער אונדז אַלעמען – קוואַליקט, און קוואַליקט, און קוואַליקט
שטומע בליקן קוויקן זיך און קוויקן
און ניט זאָגן אויס קיין וואָרט די ליפּן
בלויז די ברעמען זשעדנע זיך פאַרהייבן
קוים עס לאָזט זיך אויף אַן אמת גלייבן
ס'אַראַ פרייד און ס'אַראַ פאַרגעניגן
מיט דעם שטומען דרייסט פון בליקן
זיך צו וויגן
ס'אַראַ זכות איז דאָס און ס'אַראַ ברכה
אַז אַ ברעמען־ליפּן טענצל יכולט
זיך פאַרקאָכן
און וואָס בלייבט צום סוף, צו אַל־די
רוחות
ווינטן ווייען
און דער האַרצוויי – דער מיוחס
קינדער קרייען
אויס אָט באַלד
קינדסקינדער
בעת דאָס שאַרפע טענצל
ווערט ניט לינדער
ס'אַראַ גנאָד און ס'אַראַ ווילדער חסד
שטומע, פייכטע בליקן
אויף די ליפּן איינגעטעסעט
און עס בלייבט אויף אייביק
צוושין האָר און שכל
פרישקייט פון קאַיאָר
צעקרישלט אין שמייכל
די שטילקייט איז אַן איינגערעדטע זאַך
וואָס מ'דערהערט אין איר, טיף־טיף אין אויער,
ווי אומגעהייער אומאויפהערלעך וואַכט
די פרישע זשומעניש פון לעבעדיקן דויער

און ס'דאַכט צו־מאָל ווען ניט דער גאָב פון שווייג
וואָלט גאָר די וועלט מער ניט געהאַט קיין תיקון

געשרייען ווילדע איינגעשפּאַרט אין שטייג
זיך אומגעריכט מיט שטילעניש דערקוויקן

לשנה טובה תכתבו ותחתמו

  • Sep. 14th, 2012 at 4:08 PM
bluming

--






-

דאָס נייע בוך לידער איז אַרויס 

אין דעם "אַליין איז די נשמה ריין"־פאַרלאַג 

אין ירושלים, יולי 2012

דעם גאַנצן אינהאַלט פונעם בוך 
קען מען אַראָפּנעמען עלעקטראָניש
פּריוואַטע אָפּרופן פון
bluming

Title : ‫ שמואל בוך

Title : Bible. A.T. Samuel (yiddish)

Author : Moïse des 24 Livres. Auteur présumé du texte

Author : ‫ משה עשרים וארבע. Auteur présumé du texte

Date of publication : XVIe siècle

Subject : Bible. A.T. Samuel. Paraphrases yiddish. Censure 1597 (manuscrit hébreu). Signatures de censeur. Domenico Irosolimitano (censeur)

Type : manuscrit

Language : Hébreu

Format : Papier, + 1 f. de parchemin en tête. Déchirures et lacunes dans les premiers feuillets. - 213 f. + 3 gardes de papier en tête et queue. 1f. de parchemin en têt. Foliotation à l'encre. - 313 x 159 mm. - Ecriture cursive de type ashkénaze. Linéation longue, 24 linges écrites à la page, réclame horizontale un mot en fin de cahier. - Reliure de maroquin rouge aux chiffre et armes de. - Richelieu. - , au dos titre doré, "FABULAE TARTAR" . Tranche dorée

Copyright : domaine public

Identifier and link to the ms. : ark:/12148/btv1b9064441h

Source : Bibliothèque nationale de France, Département des manuscrits, Hébreu 92

Description : Shmuel bukh

Description : Paraphrase rimée des deux livres de Samuel. D'après l'IMHM (voir bibliographie) l'auteur présumé est Moïse des 24 Livres selon l'indication contenue dans le colophon, transcrit dans la notice de l'IMHM.

Provenance : bnf.fr

Date de mise en ligne : 27/08/2012

bluming

געשטאָרבן חודש אָב
און אויך דער חודש אלול
דערנענטערט זיך לסוף
צו יענעם סומנעם הבל
וואו ס'וועט אים אויפנעמען
מיט יאָמערלעך געשריי
מיט אָרעמס אָפענע
פאַראומערט דער תשרי.

און אויף דער וועלט
שוין קומען גאָלע קעלט
דער וויין ווערט רויט
און רויטער. און ס'פאַרפעלט
זיין קול פון טרוים
דעם ליימענעם געצעלט
און אַלץ ווערט בלאָטע, שטויב
פאַרשוינט, פאַרוועלקט...

דעריבער, ליבער פריינד,
ניט זאַם זיך, לאַנג ניט קלער
און ברענג מיט זיך שוין היינט
די גוטע לייט אַהער
פון נאָענט און פון ווייט
פון הי און פון דער פרעמד
איעטווידער זאָל גלייך
טאָן וואָס ער האָט פאַרקלערט.

געזאָגט האָט מען: דו, זע,
די כמאַרעס זאַט און פול
מיט רעגנס זענען גרייט
פאַרטרערן אַלץ אָן גבול.
און צוגעגעבן: הער,
די הימלען אין דער הייך
מיט דונער, אָך־און־וויי,
דערגרייכן באַלד אַהער.

און זע: פאַר דיר – דער פראָסט.
און אויך: פאַר דיר – דער פלאַם.
דער – קומט אַראָפּ ניט פּראָסט
און דער – איז גאָר ניט סתם, –  
דער שנייען פראָסט: אַראָפּ,
דער פלאַם פון וויין: אַרויף.
דו, דאַר דיר ניט דעם קאָפּ,
דערפריי אין זיך דעם גוף.

טאָ שטיי זשע אויף, מיין פריינד,
פון בעכער און פון קרוג
נעם טרינקען־מיט דעם וויין
וואָס רויט איז ווי דיין בלוט.
נעם טרינקען מיט אונדז מיט
בייטאָג און אויך ביינאַכט
און טרינקען ווער ניט מיד
לזכר זומער־פּראַכט.